அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த பெயர் சொல்ல விரும்பாத ஷீர்டி சாய் பக்தர் கூறுகிறார்: ஓம் சாய் ராம்! நான் மகாபாராயண் செய்யும் போது ஏற்பட்ட எனது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். நானும் என் மனைவியும் மகாபாராயணில் சிவப்பு வீட்டைச் சேர்ந்தவர்கள். எங்களின் இந்த அனுபவம் எங்கள் வாழ்க்கையின் அணுகுமுறையை மாற்றியது என்று சொல்லலாம். நான் யார் என்பதை விட எனது அனுபவம் முக்கியமானது.
1 வது அனுபவம்: என் மனைவி தனது 8 மாத கர்ப்பமாக இருந்தாள், அதுவரை எல்லாம் சரியாக நடந்தது. குழந்தையின் முன்னேற்றத்தில் மருத்துவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர். இருப்பினும் அவள் மார்பில் ஒரு கட்டியைக் கண்டாள். முதலில் நாங்கள் அவளுடைய மருத்துவரிடம் தெரிவிக்கவில்லை, ஆனால் அந்த கட்டி குறையாமல் மறையாமல் இருந்தது. எனவே நாங்கள் இறுதியாக அவளுடைய மகளிர் மருத்துவ நிபுணரிடம் காட்ட வேண்டியிருந்தது.மருத்துவர் ஸ்கேன் செய்ய பரிந்துரைத்தார். நாங்கள் ஒரு ஸ்கேன் சென்றோம், கதிரியக்கவியலாளர் பயாப்ஸிக்கு செல்லும்படி கேட்டார். அந்த நேரத்தில், நாங்கள் எங்கள் மனதின் கட்டுப்பாட்டை முற்றிலுமாக இழந்துவிட்டோம், எதையும் சிந்திக்க முடியவில்லை, உண்மையில் மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட, சோகமான , மன அழுத்தத்தில் இருந்தோம். உணவு மற்றும் எல்லாவற்றிலும் ஆர்வத்தை இழந்தோம். என் வேதனையை என் மனைவியிடம் காட்ட விரும்பாததால் நான் அலுவலகத்தில் அழுதேன். நான் சாயிடம் பிரார்த்தனை செய்தேன், நாம் சாயிடம் வேறு எதையும் கேட்க விரும்பவில்லை. எங்கள் குடும்பத்தை இந்த வேதனையிலிருந்து காப்பாற்றினால் போதும் என்ற எண்ணமே மேலோங்கி இருந்தது. இந்த வேதனையிலிருந்து வெளியேறுவது என் வாழ்வில் நிகழக்கூடிய மிகச் சிறந்த விஷயம் என்று நான் உணர்ந்தேன்.
எங்களுக்கு இன்னொரு குழந்தை உள்ளது ( 5 வயது) நாங்கள் ஒரு இளம் ஜோடி. நாம் ஒவ்வொரு நாளும் சின்னச் சின்ன சண்டைகள் செய்தாலும்; நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் மிகவும் நேசிக்கிறோம். அந்த தருணங்களில் எங்கள் உண்மையான காதல் வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. நான் ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஒவ்வொரு நாளும் கட்டியைப் பற்றி இணையத்தில் தேடிக்கொண்டிருந்தேன்.நான் அரிசியைக் கைவிட்டேன், சாயைப் பிரார்த்தனை செய்தேன்… தினமும் பராயணம் படித்தேன், பாபாவின் உதியை தண்ணீரில் குடித்தேன், என் மனைவிக்கும் கொடுத்தேன், மேலும் பாதிக்கப்பட்ட பகுதியிலும் தடவினேன். நான் பாபா சாலிசாவைக் கேட்டேன், ஆரத்தி கேட்டேன். பயாப்ஸி நாள் வந்தது. அறுவை சிகிச்சையில், இது புற்றுநோயாக இருக்க மிகவும் சாத்தியமில்லை என்று அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் சுட்டிக்காட்டினார், இது எங்களுக்கு சிறிது நேரம் சுவாசிக்க வைத்தது. பயாப்ஸி நாளில் நான் சாய் பாபா சத்சரித்ராவுடன் சென்றேன். என் மனைவி ஆபரேஷன் அறைக்குள் சென்றார்; நான் பாபாவின் சத்சரித்ராவுடன் வெளியே அமர்ந்து புத்தகத்தைப் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். 5-6 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு செவிலியர் வெளியே வந்து என்னை உள்ளே அழைத்துச் சென்று, என் மனைவி பதற்றமடைந்து வருவதாகவும், அவரது பிபி மிகவும் குறைந்து வருவதாகவும் கூறினார். எனவே அவர்கள் என்னை அறைக்குள் அனுமதித்தார்கள், பயாப்ஸி செய்யும்போது நான் பாபாவின் சத்சரித்ராவைப் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். பயாப்ஸிக்குப் பிறகு நாங்கள் வீட்டிற்குச் சென்றோம், நாங்கள் சாய் பாபாவின் பெயரை தொடர்ந்து ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தோம்.
நான் மறுநாள் மதிய உணவு நேரத்தில் சாய் பாபா கோவிலுக்குச் சென்றேன், பாபாவின் முன் நின்று கொண்டிருந்தபோது மருத்துவர் அலுவலகத்தை அழைத்தேன். முடிவுகள் இன்னும் வெளிவரவில்லை என்று மருத்துவரின் அலுவலகம் தெரிவித்தது. அழுதுகொண்டே மீண்டும் அலுவலகத்திற்குச் சென்றேன்.ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பிறகு என் மனைவியிடமிருந்து ஒரு அழைப்பு வந்தது, மருத்துவர் அவளை அழைத்து எல்லாம் சாதாரணமானது, கவலைப்பட ஒன்றுமில்லை என்று கூறினார். இதைக் கேட்டதும் என் கண்கள் கண்ணீர் சிந்த ஆரம்பித்தன, அதுவே என் வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சியான தருணம். சாய் நாத் மகாராஜ் கி ஜெய். சாய் பாபாவால் மட்டுமே இதைச் செய்ய முடிந்தது. இந்த அனுபவத்தை என் வாழ்க்கையில் நான் ஒருபோதும் மறக்க மாட்டேன்.இது எங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றியது, . மகிழ்ச்சியின் அர்த்தத்தை இப்போது புரிந்துகொள்கிறோம்.அன்புள்ள பக்தர்களே, இதை உங்களுக்குச் சொல்ல நான் இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்துகிறேன். நாம் அனைவரும் ஒவ்வொரு நாளும் நாங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும், ஏனென்றால் நம் வாழ்க்கையில் எந்த நேரத்தில் வேண்டுமானாலும் எப்படி வேண்டுமானாலும் மாறலாம். சாய் பாபா எப்போதும் நம்முடன் இருக்கிறார், நம்மைப் பாதுகாக்கிறார். சாய் பாபாவின் ஆசீர்வாதங்களுடன் உங்கள் அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை அமைய வாழ்த்துகிறேன்.
ஓம் சாய் ராம்
பெயர் சொல்ல விரும்பாத ஷீர்டி சாய் பக்தர்
June 08, 2019
https://experiences.mahaparayan.com இருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டது
Comments
Post a Comment